Hoe Georges harten verovert met de hulp van nonkel Willy

Wie de vrolijke Franse bulldog Georges ontmoet, merkt meteen dat hij meer is dan zomaar een hond. Hij is een volwaardig gezinslid met een stevige persoonlijkheid én een groot hart. Maar voor zijn baasje Valerie en haar partner, beiden voltijds aan het werk en wonend in hartje Antwerpen, was het niet vanzelfsprekend om Georges dagelijks de aandacht te geven die hij verdient. Lange dagen alleen thuiszitten op een appartement? Geen optie.

Gelukkig vond Valerie via AAP vzw een oplossing die veel verder gaat dan een praktische oppasdienst. Georges kreeg een plusbaasje: iemand die niet alleen met hem wandelt, maar ook echt deel werd van zijn leven. Die iemand is Willy, en hun band is een prachtig voorbeeld van hoe gedeelde zorg kan uitgroeien tot gedeeld geluk.

Een deelhond, dat is dubbele vreugde

Het idee om haar hond te delen met anderen kwam voor Valerie niet uit het niets. Vijf jaar geleden volgde ze met Georges de opleiding tot AAI-team bij AAP. “Mijn mama was het jaar ervoor overleden, en het idee om met mijn hond troost te brengen, sprak me aan,” vertelt ze.

Ze gingen samen op bezoek in een rusthuis in Hoboken, tot corona er abrupt een einde aan maakte. “De bezoekjes konden niet meer, maar ik ben toen wel in de Raad van Bestuur van AAP gestapt. Daar ontstond het idee om Georges te matchen met een plusbaasje. Dat voelde als een logische én liefdevolle manier om de vreugde die Georges brengt, te blijven delen.”

Een vrolijke knuffelbeer

Het juiste baasje vinden voor Georges, vroeg wel om een bijzondere match. “Georges is erg vrolijk en voor sommige mensen eigenlijk té lief”, lacht Valerie. “Hij klampt zich vast aan

iedereen, wil overal bij zijn. En tegelijk is hij ook wat dominant naar andere honden. Een echt karaktertje dus. Maar wie hem kent, weet hoe sociaal en zacht hij is, een grote knuffelaar.”

Toch duurde het niet lang om de juiste match te vinden. “Er was al één ander plusbaasje gepasseerd, maar de klik met Georges was er nét niet. En toen kwam Willy.”

Van tramrit tot trouwe vriendschap

Willy ontmoette Valerie op een AAP-evenement. Ze bracht hem na afloop met de auto naar huis en onderweg raakten ze verder aan de praat. “Het klikte meteen, ook tussen hem en Georges. Kort daarna volgden de eerste wandelingen, en nu, vijf jaar later, komt hij nog altijd. Ze hebben al 168 keer samen gewandeld, Willy heeft het bijgehouden.”

Elke week neemt Willy, inmiddels 74, de tram van Deurne naar het centrum van Antwerpen om bij Georges te zijn. “Het is niet zo vanzelfsprekend voor hem om wekelijks met het openbaar vervoer tot hier te komen,” vertelt Valerie. “Maar hij houdt zoveel van Georges en intussen is het zijn vaste namiddaguitstap geworden. Soms combineert hij het met een andere afspraak in de stad, maar hij komt toch in de eerste plaats voor Georges.”

Nonkel Willy is in the house!

Wat er zo speciaal is aan hun band? “Ze hebben hun eigen rituelen samen. Hun vaste wandelroute, hun koekjesmomenten, en als ik wat vroeger thuiskom, dan tref ik hen samen in de zetel,” zegt Valerie. “Willy heeft hier zelfs zijn pantoffels liggen. We noemen hem ‘nonkel Willy’, hij hoort er gewoon bij.”

En net die warme vertrouwdheid maakt de match zo waardevol. “Voor Willy is het een perfecte reden om in beweging te blijven. Het geeft hem een doel en een diepe vriendschap. En voor Georges is het elke keer pure vreugde als hij Willy ziet.” Valerie beseft echter dat het fysiek niet evident is. “Georges is een stevig en sterk hondje. Als hij trekt, moet je hem wel tegen kunnen houden. Maar zolang Willy het fijn vindt, is hij uiteraard meer dan welkom om met hem te blijven wandelen.”

Veel meer dan praktische hulp

Voor Valerie draait het plusbaasschap niet zomaar om een uitlaatdienst, het gaat een stuk dieper. “Het is een unieke relatie. Je deelt niet gewoon een hond, je deelt ook een stukje van

jezelf. Het vraagt om vertrouwen. En ja, dat is spannend in het begin. Je laat iemand toe in je huis, maar vooral: je vertrouwt je hond aan iemand toe. Maar wat je terugkrijgt is zoveel rijker.”

De begeleiding van AAP vzw maakt daarbij een groot verschil. “Zij kennen hun mensen, ze screenen en matchen zorgvuldig. En als het geen match is, wordt dat open besproken. Dat geeft rust.”

De impact van AAP, vanaf de eerste rij

Naast haar ervaring als baasje, kijkt Valerie ook mee achter de schermen bij AAP als bestuurslid. “Ik vind het waardevol om beide perspectieven te combineren. Ik weet zélf wat leeft bij een hondenbaasje, ik weet wat er nodig is. En ik probeer het AAP-team ook te ondersteunen met mijn professionele ervaring in sales en communicatie.”

Voor haar is AAP dan ook veel meer dan een organisatie. “Het is een plek waar mensen en dieren elkaar écht vinden. Waar je leert hoe een hond een brug kan zijn tussen mensen. Georges is daar een prachtig voorbeeld van. En zolang hij en Willy gezond blijven, hoop ik dat hun band blijft bestaan. En als het op een dag niet meer lukt voor Willy om tot hier te komen? Dan breng ik Georges wel naar hem. Die vriendschap verbreek ik niet.”

Wie weet, ook iets voor jou?

Overweeg je zelf om je hond te delen met een plusbaasje? “Gewoon doen,” zegt Valerie. “Als je hond sociaal is, en jij het goed vindt dat hij ook liefde bij anderen vindt, dan is dit dé kans. Het is niet alleen praktisch, het is ook ontzettend mooi. En het verrijkt je leven op manieren die je niet kan voorspellen.”

Benieuwd of een plusbaasje iets is voor jouw hond, of wil je net zélf plusbaasje worden? Neem contact op met AAP vzw. Samen zoeken we naar een match die klopt, voor jou, voor je hond en voor iemand die verlangt naar wat warmte op vier poten.

Wie schreef dit artikel? 

Virginie Van Dael is copywriter, schrijfcoach en redactrice. Ze helpt auteurs en ondernemers bij het treffend verwoorden van hun verhalen. 

Meer weten? Neem een kijkje op studioboris.